Środki obrotu dwóch wałów połączonych sprzęgłem pompy i silnika muszą być ściśle koncentryczne, a sprzęgło musi być dokładnie ustawione i wyśrodkowane podczas montażu, w przeciwnym razie spowoduje to duże obciążenie sprzęgła i poważnie wpłynie na normalną pracę wału, łożyska i innych części wału, a nawet spowoduje wibracje lub uszkodzenie całej maszyny i fundamentu.
dlatego też osiowanie sprzęgła pompy i silnika jest jednym z najważniejszych aspektów procesu instalacji i konserwacji.
II. Analiza odchyłki współosiowości sprzęgła
Podczas instalowania nowej pompy nie można sprawdzić pionowości pomiędzy powierzchnią czołową sprzęgła a osią, natomiast podczas montażu starej pompy należy dokładnie sprawdzić i wyregulować pionowość, jeśli nie jest ona pionowa. Ogólnie rzecz biorąc, możliwe są cztery sytuacje.
1), S1=S2, a1=a2 Powierzchnie czołowe obu półsprzęgów znajdują się w prawidłowym położeniu zarówno równoległym, jak i koncentrycznym, a obie osie muszą leżeć na linii prostej.
2), S1=S2, a1≠a2 Powierzchnie czołowe dwóch kół półsprzęgniętych są równoległe, ale osie nie są koncentryczne. W tym momencie pomiędzy obiema osiami następuje równoległe przemieszczenie promieniowe e=(a2-a1)/2.
3), S1≠S2, a1=a2 Chociaż powierzchnie czołowe obu kół półsprzęganych są koncentryczne, nie są one równoległe, a pomiędzy obiema osiami występuje przesunięcie kątowe α.
4), S1≠S2, a1≠a2 Powierzchnie czołowe dwóch półsprzęgów nie są ani koncentryczne, ani równoległe, a pomiędzy obiema osiami występuje zarówno przemieszczenie promieniowe e, jak i przemieszczenie kątowe α.
Sprzężenie w pierwszym przypadku jest stanem idealnym, do osiągnięcia którego powinniśmy dążyć w środku, natomiast pozostałe trzy stany nie są prawidłowe i wymagają dostosowania, aby osiągnąć pierwszy przypadek.
Podczas instalowania sprzętu najpierw zainstaluj silnik napędzany (czyli często mówi się o głowicy pompy), tak aby jego oś znajdowała się w pozycji poziomej, a następnie zainstaluj silnik główny (czyli często mówi się o silniku), więc wystarczy wyregulować silnik, aby znaleźć rozrząd, czyli w silniku pod stopką metody regulacji uszczelki.
Poniżej przedstawiono głównie dwie metody regulacji pomiaru powszechnie stosowane w procesie konserwacji, które można podzielić na:
1), użycie linijki nożowej i szczelinomierza nie jest koncentryczne, a użycie szyny klinowej lub szczelinomierza nie jest równoległe, metoda ta jest odpowiednia do elastycznych połączeń o niskiej prędkości, wymagania dotyczące dokładności nie są wysokie.
2), używając czujnika zegarowego i stojaka miernika lub specjalnych narzędzi do ustawiania (takich jak laserowy korektor ustawienia), aby zmierzyć, czy dwa sprzęgła nie są koncentryczne i nie są równoległe, metoda ta jest odpowiednia dla szybkich, sztywnych połączeń i wysoce precyzyjnych urządzeń obrotowych.
Notatka:
1) Podczas ustawiania za pomocą szczelinomierza i linijki promieniowej powierzchnia końcowa złącza powinna być płaska, gładka, wolna od rdzy i zadziorów.
2) Aby zobaczyć światło linijki w kształcie noża, najlepiej użyć latarki.
3) Aby uzyskać końcową wartość pomiaru, śruby kotwowe silnika powinny być całkowicie dokręcone bez luzowania.
4), za pomocą specjalnych narzędzi do znalezienia czasu, wykonaj ten sam znak, aby uniknąć wzrostu błędu danych pomiarowych, należy podzielić na 4-8 punktów, aby uzyskać dokładne dane.
5) Tworzenie zapisów jest ważną częścią znalezienia tego właściwego.
Istnieją następujące sposoby regulacji powierzchni podkładki:
1), metoda intuicyjna (metoda doświadczenie plus, metoda minus pad). Ponieważ przy konserwacji, pewnym wyrównaniu pompy i braku pełnego wyposażenia w dobre warunki i narzędzia, podczas regulacji doświadczenie mistrza będzie odgrywać dużą rolę, za każdym razem, gdy dodaję, zmniejszam podkładkę, należy wziąć pod uwagę dokręcenie śruby silnika i jej margines.
(1) Najpierw wyeliminuj różnicę wysokości sprzęgła
Wał silnika należy podnieść do góry za pomocą podkładki dystansowej Δh, czyli łożyska przedniego A, a łożysko tylne B powinno być jednocześnie wyściełane o Δh pod siedzeniem.
W łożysku A, B należy odpowiednio dodać różną grubość podkładki, po pewnym czasie należy dodać podkładkę łożyskową B, a następnie łożysko A.
Zatem całkowita grubość elementu dystansowego wynosi: mocowanie czołowe A=Δh+AC; mocowanie tylne B=Δh+BD. (Wśród nich można zastanowić się nad metodami obliczania AC i BD, jak je uzyskać z mierzalnych danych.)
Załącznik: Norma odchylenia dla centrowania sprzęgła pompy (jednostka: mm)
Przejdź do treści 
